Ustaše iz Podravske Slatine i drugih delova Slavonije ubile su 13. i 14. januara 1942. godine 350 srpskih civila iz sela Kometnik i susednog zaseoka Dobrić, nedaleko od Voćina.
Ovaj pokolj predstavlja jedan od prvih masovnih zločina ustaša nad celokupnim stanovništvom nekog srpskog sela u Slavoniji.
Na licu mesta, u selu Kometnik, ubijeno je 28 stanovnika, dok su ostali deportovani van sela.
Muškarci iz Kometnika i Dobrića, njih 174 iz prvog i 32 iz drugog sela, oterani su u improvizovani zatvor u Voćinu, dok su žene sa decom /pominje se brojka od 190/ odvedene u Zdence, selo između Podravske Slatine i Našica, izolovane u privremenom logoru.
U podrumu voćinskog zatvora od nedostatka vazduha ugušilo se 25 zatvorenika, dok su ostali ubijeni iz pušaka 14. januara 1942. godine.
Dana 12. januara 1942. godine došlo je do direktnog okršaja između manje grupe partizana i ustaša. Tom prilikom poginulo je pet ustaša, a dvojica su ranjena, od kojih je jedan kasnije umro.
Partizani su se nakon borbe povukli na Papuk, dok su se ustaše vratile u Voćin i sačekale pojačanje iz Oseka, Belišća i Virovitice.
Oko 300 ustaša i domobrana počelo je da pali i pljačka srpske kuće. Civili koji su pokušali da pobegnu ili su pružali otpor ubijeni su na licu mesta, dok su ostali uhapšeni i odvedeni u Voćin.
Na pravoslavnu Novu godinu, 14. januara, počinjen je do tada najveći pokolj srpske populacije u Slavoniji. Ubijeni su gotovo svi muškarci iz sela Jorgići, Zubovići, Dobrići, Kometnik i Sekulinci.
Sledećeg dana, 15. januara, ustaše su transportovale tela pobijenog stanovništva u unapred pripremljenu masovnu grobnicu istočno od Voćina, duž obale reke Voćinke.
