12. marta ove godine, obeležili smo 90 godina od smrti jednog od najvećih svetskih naučnika, Mihajla Pupina, a koliko je Pupin voleo svoju otadžbinu i svoju Srbiju teško je rečima objasniti.
Ta ljubav isijava iz gotovo svakog njegovog obraćanja u kojem je spominjao domovinu, iz knjige koju je napisao, a možda najviše iz dela koja je činio, naročito tokom i nakon Prvog svetskog rata.
Informacija koju retko ko zna, pa čak ni najveći ljubitelji fudbala, jeste da je Mihajlo Pupin bio jedan od retkih ljudi u istoriji koji je imao priliku da gleda utakmice fudbalskog kluba koji nosi njegovo ime.
Da, upravo tako.
FK „Pupin“ je postojao u Beogradu još između dva rata
FK „Pupin“, ili punim imenom Poštansko-telegrafsko-telefonski sportski klub „Pupin“, postojao je u Beogradu još između dva rata. Klub je bio vezan za zaposlene u pošti, telegrafu i telefonu, a sedište mu je bilo u Kosovskoj 47, u zgradi stare telefonske centrale, onoj lepo ukrašenoj zgradi prekoputa Narodne skupštine koja i danas postoji.
U Almanahu Fudbalskog saveza Beograda iz 1970. godine navodi se da je FK „Mihajlo Pupin“ osnovan 1952. godine pri preduzeću „Mihajlo Pupin“. Pod tim imenom takmičio se dve godine, a od 1954. nastupa pod imenom FK „Pupin“.
Klub je delovao oko devet godina, uglavnom u osnovnom stepenu beogradskog takmičenja, a najveći uspeh ostvario je u sezoni 1954/55, kada je osvojio prvo mesto u II/B razredu. Sa radom je prestao 1961. godine.
Međutim, priča o klubu „Pupin“ očigledno je starija.
Šta nam govori dokument iz popisa fudbalskih klubova na teritoriji Beograda 1934. godine?
U Arhivu Jugoslavije pronašao sam dokument iz popisa nogometnih klubova na teritoriji Beograda iz 1934. godine, u kojem se jasno navodi postojanje Poštansko-telegrafsko-telefonskog sportskog kluba „Pupin“, sa adresom u Kosovskoj 47 i sa 23 aktivna fudbalera.
To znači da je klub postojao najkasnije 1934. godine.
A pošto je Mihajlo Pupin preminuo 12. marta 1935. godine, ispada da je imao jedinstvenu priliku da gleda utakmice fudbalskog kluba koji nosi njegovo ime, ali mislim da, nažalost, tu priliku nikada nije iskoristio.
