Episkop buenosajreski i južno-centralnoamerički Kirilo (Bojović) saopštio je da je uspešno okončan veliki duhovni i kulturni poduhvat srpskog naroda u Južnoj Americi – obnova i živopisanje Sabornog Hrama Rođenja Presvete Bogorodice u Buenos Ajresu. Ova svetinja predstavlja centralni hram Eparhije buenosajreske i južno-centralnoameričke SPC i postala je duhovno središte srpske zajednice u glavnom gradu Argentine.
Radovi na hramu trajali su prethodne i tekuće godine, a krunisani su završetkom živopisa, izvedenog s posebnom pažnjom da što vernije dočara duh i stil srednjovekovnog srpskog freskoslikarstva. Ceo hram podignut je i oslikan po uzoru na Kraljevu crkvu u Studenici, zadužbinu Svetog kralja Milutina iz 14. veka, te predstavlja njenu dostojnu arhitektonsku repliku, prilagođenu većem prostoru Buenos Ajresa. Pored očuvanja autentičnog stila, u živopisu su predstavljeni i novi svetitelji, čime je hram dobio punoću savremenog molitvenog života.
„Trudili smo se da freskopis bude što bliži studeničkom originalu. Obnovili smo i fasadu, tako da danas hram izgleda kao da je Milutinova crkva podmlađena i preneta u Buenos Ajres“, naglasio je vladika Kirilo, posebno pohvalivši rad umetnika Anastasija Radovića i o. Nikole Radovića, koji su u dugom i zahtevnom procesu verno preneli Studenicu u daleku Južnu Ameriku.
Duhovnu težinu hramu daje i činjenica da je njegovu izgradnju i razvoj blagoslovio blaženopočivši Patrijarh srpski Pavle, dok je osvećenje obavljeno 1995. godine u vreme administracije episkopa Mitrofana (tada njujorškog). Obnova i živopisanje okončani su 2026. godine tokom stolovanja Patrijarha Porfirija, uz njegovu materijalnu pomoć i molitveno sećanje na Mitropolita Amfilohija Radovića, koji je najveći trud uložio u nastanak i razvoj ove eparhije. Hram je ukrašen i svečanim polijelejem iz Ukrajine, koji dodatno obogaćuje bogoslužbeni prostor.
Danas ova svetinja svedoči o snazi vere i identiteta srpskog naroda u rasejanju. Srbi u Argentini podigli su ne samo hram, već i živi spomenik svojoj duhovnoj i kulturnoj baštini – kao da su deo Manastira Studenica preneli u novi svet. Nasleđe velikog ktitora Kralja Milutina nastavlja da živi, sabirajući verni narod oko istih vrednosti, molitve i predanja, sada i na drugom kraju sveta.
