Konstantin Kosta Mušicki (Slavonski Brod, 7. april 1897 — Beograd, 17. jul 1946) bio je pukovnik Jugoslovenske vojske i general Srpskog dobrovoljačkog korpusa, za vreme okupacije tokom Drugog svetskog rata. Posle rata osuđen je na smrt zbog navodne izdaje.
Poreklo i porodična tradicija
Rođen je 7. aprila 1897. godine u Slavonskom Brodu. Potomak je stare srpske plemićke porodice. Kostin pradeda je bio brat čuvenog episkopa Gornjokarlovačkog Lukijana Mušickog (1777 —1837), a rođeni deda je bio Đorđe Mušicki (1811 —1887), lekar knezova Miloša i Mihaila i profesor liceja.
Školovanje i Prvi svetski rat
Gimnaziju je završio u Zagrebu, da bi po izbijanju Prvog svetskog rata bio mobilisan sa 17 godina u službu Austrougarske monarhije.
Tu je kao vodnik učestvovao u pohodu na Srbiju krajem 1914. godine. Zarobljen je u okolini Kolubare i od tada se nalazio u službi Srpske vojske. Zajedno sa ostalim jedinicama se povlačio preko Albanije. Iz rata je izašao sa činom potporučnika i odlikovan je Karađorđevom zvezdom. Po završetku rata odlazi na doškolovavanje. U čin inženjerijskog kapetana je unapređen 1931. godine.
Služba na dvoru i napredovanje u karijeri
U vreme vladavine kralja Aleksandra I Karađorđevića, kapetan Mušicki je bio njegov lični ađutant, a kasnije i ađutant kraljice Marije i kralja Petra II Karađorđevića.
U čin pukovnika je unapređen 1937. godine.
Aprilski rat i hapšenje u Zagrebu
Aprilski rat ga je zatekao u rodnom gradu. Nakon sloma fronta 2. Armije kod Zagreba, pukovnik Mušicki je uhapšen od strane nove Ustaške vlasti i osuđen na smrt. Ipak, Nemci ga oslobađaju nakon uvida u njegovu raniju vojničku karijeru. Iz Zagreba dolazi u Beograd 13. aprila 1941. godine, gde dolazi u kontakt sa pukovnikom Milošem Masalovićem i vođom pokreta „Zbor“ Dimitrijem Ljotićem.
Komandant Srpskog dobrovoljačkog korpusa
U Beogradu ostaje duže vreme posle okupacije. Na poziv novoizabranog predsednika srpske vlade, generala Milana Nedića, pukovnik Mušicki postaje komandant Srpskog dobrovoljačkog korpusa (SDK) i komandant dobrovoljačke komande u Beogradu.
Na tom položaju je od 15. septembra 1941, pa sve do njegovog hapšenja 7. decembra 1941. godine. Naredbom Milana Nedića od 21. novembra, sve kolaboracionističke jedinice na prostoru zapadne Srbije su grupisane u formaciju nazvanu Šumadijski kor, a za komandanta je postavljen pukovnik Mušicki.
Krajem 1941. komandovao je čišćenjem zapadne Srbije od partizanskih odreda.
Odnosi sa legalizovanim četničkim odredima i hapšenje od starne Nemaca
Posle legalizacije pojedinih četničkih odreda u Srbiji, pukovnik Mušicki je bio glavni koordinator između Vlade i ovih odreda. Davao je legalizovanim odredima municiju, odeću i hranu.
Zbog ovakvih mera, Nemci su pukovnika Mušickog uhapsili 7. decembra 1941. godine, pod optužbom da je pomagao pobunjenički pokret Draže Mihailovića i moguće, upozorio Mihailovića na Operaciju Mihailović. Izveden je pred nemački Vojni ratni sud u Beogradu i osuđen na kaznu smrti streljanjem.
Samo zahvaljujući intervenciji generala Milana Nedića, koji je zapretio svojom ostavkom, pukovnik Mušicki je oslobođen smrtne kazne i osuđen je na jednogodišnju zatvorsku kaznu. Zatvorsku kaznu je izdržao u tamnici beogradskog Gestapoa i pušten je na slobodu polovinom 1942. godine.
Povratak na funkciju i povlačenje u Sloveniju
Godine 1943, ponovo se vratio na istu funkciju i na njoj ostao sve do rasformiranja odreda u Sloveniji 1945. godine. Unapređen je u čin brigadnog đenerala u avgustu 1944. godine.
-
septembra 1944. godine, nakon pritiska partizanskih snaga iz Bosne, general Mušicki odlazi na sastanak sa generalom Mihailovićem u Koceljevi.
Napušta Beograd 8. oktobra 1944. godine i kreće sa svojim jedinicama prema Sloveniji. 26. marta 1945. godine u Postojnu je stigla delegacija Draže Mihailovića koja je imala zadatak da saopšti generalu Mušickom da se od sada sve njegove snage imaju transformisati u sastav „Istaknutog dela Štaba Vrhovne Komande JVuO“ na čelu sa brigadnim generalom Miodragom Damjanovićem.
Ovaj sporazum je zvanično potpisan 27. marta 1945. godine u Ilirskoj Bistrici i time je general Mušicki prestao da vrši ulogu komandanta SDK.
Hapšenje, suđenje i pogubljenje
Dana 8. januara 1946. engleski vojnici su ga uhapsili i sproveli u logor Eboli u gradu Riminiju, da bi ga zatim predali vlastima Nove Jugoslavije kao ratnog zločinca.
Suđenje generalu Mušickom održano je na procesu protiv Draže Mihailovića od 10. juna do 15. jula 1946. u Beogradu. Glavna rasprava optuženom Mušickom održana je 22. juna.
Kosta Mušicki je optužen da je kao komandant SDK odgovoran za masovno streljanje talaca u Kragujevcu u oktobru 1941, da je vodio borbu protiv NOP-a, da je sarađivao sa Nemcima u zajedničkoj borbi protiv NOP-a, da je vršio zločine nad domaćim stanovništvom i zarobljenim borcima NOP-a, da je radio na osnivanju škole komandosa koja je imala zadatak da školuje teroriste i sabotere nove države i da je vodio borbe protiv jedinica Četvrte jugoslovenske armije po povlačenju u Sloveniji.
Osuđen je na kaznu smrti streljanjem koja je izvršena 17. jula 1946. u Beogradu. Mesto streljanja nije objavljeno.
