Divna Đoković (rođena Radić) rođena je u Livnu 1915. godine, a detinjstvo je provela u Sarajevu, gde je učila muziku: klavir i pevanje.
Nakon što je maturirala, postala je slušalac Glumačke škole Narodnog pozorišta u Beogradu, teatra na čijoj pozornici je zaigrala već 1935. godine, tumačeći Hedvigu u Ibzenovom komadu „Divlja patka“, kao alternacija proslavljene glumice Ljubinke Bobić.
Prvi uspesi i pozorišni debi
Pozorišni kritičari su još tada hvalili prirodnost Divne Đoković, kao i njenu zrelu i lepu dikciju. Za mladu, dvadesetogodišnju glumicu, ovo je bio više nego sjajan debi: nastupala je ravnopravno sa najuglednijim članovima beogradskog Narodnog pozorišta: Marijom Tobarskom, Aleksandrom Zlatkovićem i Franom Novakovićem.
Bečke studije i međunarodno priznanje
Nedugo potom, Divna Đoković osvojila je stipendiju kraljice Marije, što joj je omogućilo da svoje školovanje nastavi u Beču, na Državnoj muzičkoj akademiji i Akademiji pozorišne umetnosti. Iz Beča se vratila 1938. godine, i to sa dve diplome: diplomom operskog pevanja i diplomom Majstorske škole za dramsku umetnost.
Na ispitnim predstavama bečke Akademije nastupila je kao Mikaela u operi „Karmen“ Žorža Bizea, kao Zibel u „Faustu“ Šarla Gunoa i kao Marženka u „Prodanoj nevesti“ Bedržiha Smetane.
Kristalno čista intonacija, lepota soprana i glumačka sigurnost doneli su Divni Đoković i pobedu na Međunarodnom konkursu pevača u Beču, 1938. godine.
Operska karijera u Narodnom pozorištu
Po povratku sa studija u Beču, Divna Đoković angažovana je kao članica Opere Narodnog pozorišta u Beogradu. Ređaju se uloge u „Faustu“ (Zibel), „Figarovoj ženidbi“ (Kerubin), u Glukovom „Orfeju“ (Amor), u operi „Četiri grubijana“ Ermana Volf-Ferarija (Lučijeta) i drugim ostvarenjima.
Dramska scena i životna uloga Koštane
Međutim, Divna Đoković je paralelno negovala i svoju dramsku karijeru, najpre prihvatajući ulogu Zine u komadu „Direktor Čampa“ Jože Kranjca (režija: Bojan Stupica), a zatim i tumačeći Koštanu u istoimenom pozorišnom komadu s pevanjem (1939).
Upravo će Koštana biti njena životna uloga, koju će interpretirati gotovo tri decenije na sceni Narodnog pozorišta u Beogradu. Ova rola donela joj je laskava priznanja kritike i oduševljene aplauze mnogobrojnih gledalaca, postavši zaštitni znak njene umetničke karijere.
Nakon što je niz godina uporedo uspešno nastupala u operskim i dramskim predstavama Narodnog pozorišta u Beogradu, Divna Đoković je napustila Operu i definitivno se opredelila za umetničko delovanje u Drami nacionalnog teatra.
Bogatstvo repertoara i glumačke transformacije
U svojoj bogatoj glumačkoj karijeri, koja je trajala pune tri i po decenije, ova velika glumica ostvarila je preko 50 uloga: od Šekspira do Molijera, Ibzena, Dostojevskog, Porto-Riša, Monterlana, Vajlda i Tolstoja. Posebno je bila uspešna u predstavama domaćih klasičnih i savremenih pisaca, među kojima je bio i njen suprug, Milan Đoković.
Nastupala je u Sterijinim komedijama kao Ančica u „Pokondirenoj tikvi“ i Jelica u „Laži i paralaži“, bila je Saveta u Trifkovićevoj „Izbiračici“ i Ljubica u „Đidu“ Janka Veselinovića.
Igrala je Zonu i Vasku u Sremčevoj „Zoni Zamfirovoj“, a pozorišna publika pamti je i po modernim interpretacijama Jelene u „Raskrsnici“ Milana Đokovića i sestre Anđelike u „Gospodi Glembajevima“ Miroslava Krleže.
Ruski, francuski i engleski repertoar
U ruskom repertoaru istakla se u dramatizacijama dela Dostojevskog — kao Nina Aleksandrovna u „Idiotu“ i Praskovija Drozdov u „Zlim duhovima“, kao i u Tolstojevim dramama: Grofica u „Ani Karenjinoj“, Maša i gospođa Karenjin u „Živom lešu“.
U francuskim i engleskim konverzacionim delima do izražaja je došla njena izuzetna dikcija, posebno u „Lepezi ledi Vindermir“ Oskara Vajlda, gde je tumačila naslovnu ulogu, kao i u Pižoovoj komediji „Srećni dani“, u kojoj je igrala Fransinu.
Recitali i rad sa narodnom poezijom
Divna Đoković je posebnu pažnju poklanjala recitovanju. U grupi sa glumicom Mirom Bobić i pijanistkinjom Olgom Popov izvodila je više od dvadeset poetsko-muzičkih recitala.
Interpretirajući isključivo narodnu poeziju i poeziju domaćih pesnika, umetnice su održale više od hiljadu koncerata u zemlji i inostranstvu (SAD, Velika Britanija, Kanada, Austrija, Bugarska, Rumunija i druge zemlje).
Pedagoški rad i publicistika
Svoje bogato iskustvo u oblasti scenskog govora i interpretacije, Divna Đoković je sistematizovala u priručniku „Osnovi recitovanja za amatere“.
Bila je i istaknuti interpretator narodnih pesama u programima Radio Beograda, a njen glas ostao je trajno zabeležen u muzičkim arhivama ove medijske kuće.
Rad sa mladim umetnicima
Divna Đoković je svoj talenat i znanje nesebično prenosila budućim generacijama: predavala je Postavku glasa i dikciju na Odseku glume Muzičke akademije u Beogradu, u Studiju Narodnog pozorišta, kao i na Akademiji za pozorišnu umetnost i Akademiji umetnosti u Beogradu.
Poslednje godine i nasleđe
Operska diva i glumica Divna Đoković preminula je 2005. godine u Beogradu, u 90. godini života. Iza sebe je ostavila trajno umetničko nasleđe i dubok trag u istoriji srpskog pozorišta i opere.
