Pre više od jednog veka, 1902. godine, nastao je film koji će zauvek promeniti način na koji zamišljamo pokretne slike – Put na Mesec reditelja Žorža Melijesa.
Ovaj kratki, nemi film smatra se prvim naučnofantastičnim ostvarenjem u istoriji kinematografije i jednim od ključnih trenutaka u razvoju filmskog jezika.
Inspirisan delom Žila Verna, film prati grupu avanturista koji uz pomoć topa odlaze na Mesec, gde se susreću sa neobičnim bićima – Selenitima. Iako danas deluje kao jednostavna fantazija, u trenutku nastanka bio je revolucionaran, kako po narativu, tako i po načinu na koji je izveden.
Melijes je film realizovao u svom prepoznatljivom, gotovo pozorišnom stilu, a i sam se pojavljuje u glavnoj ulozi. Snimljen za svega tri meseca, sa tada izuzetno visokim budžetom, „Put na Mesec“ sastojao se od 14 scena koje su publici ponudile nešto do tada neviđeno – kombinaciju priče, specijalnih efekata i vizuelne imaginacije.
Ubrzo po premijeri film je postigao međunarodni uspeh, ali njegova sudbina oslikava i ranu tamnu stranu filmske industrije. Zbog masovne piraterije, Melijes nije ostvario zaradu, dok su drugi, uključujući i Tomas Edison, profitirali prikazujući neovlašćene kopije u američkim bioskopima. Finansijski slom koji je usledio bio je težak udarac za autora koji je postavio temelje filmske fantastike.
Uprkos tome, „Put na Mesec“ je vremenom dobio status jednog od najuticajnijih filmova svih vremena. Njegovi inovativni efekti, raskošna scenografija i fokus na pripovedanje otvorili su vrata razvoju narativnog filma kakav danas poznajemo. Ikonična scena u kojoj se raketa zabija u oko Meseca ostala je jedan od najprepoznatljivijih vizuelnih simbola u istoriji kinematografije.
Dodatni sloj fascinacije ovom filmu donelo je otkriće ručno kolorovane verzije početkom devedesetih godina, koja je restaurirana 2011, čime je Melijesova vizija, makar delimično, vraćena u svoj prvobitni sjaj.
