U Nedelju pred rođenje Bogomladenca Hrista u Vitlejemu, liturgijski se sećamo i proslavljamo praznik Svetih Otaca ili u narodu poznatog kao Oci.
Jezgro i smisao ovog liturgijskog događaja ogleda se u jevađelskom čitanju rodoslova Isusa Hrista, u Jevanđelju po Mateju. Rodoslov Isusov otkriva ga kao Mesiju i izdanak ’’svetog korena Davidovog’’ i ’’Avraamova sina.’’ Njegov smisao nije samo u činjenici da se rađa u svetoj i blagočestivoj lozi najsvetijih i najsajnijih jevrejskih praotaca, već ima mnogo dublji kontekst. Isus se rađa unutar starozavetne Crkve, unutar izabranog naroda Izrailja, čiji su centri postojanja, kao ličnosti koje izabira Bog i koji sabiraju Izrailj oko sebe, upravo preci po telu Gospoda Isusa Hrista.
Ne bez razloga, rodoslov počinje od praoca Avraama, ličnost kroz koju Bog otpočinje da konkretizuje istoriju spasenja, upravo stvarajuću kroz nju starozavetni Izrailj, kao kontekst u prostoru i vremenu, kroz koji se vrši ikonomija – istorija spasenja i u kome se javlja u telu – Emanuil. To je senka i početak Onoga Koji dolazi da bude sa ljudima i spasi svet.
Sa druge strane, rodoslov Isusov je bogoslovski i dogmatski iskaz o ljudskoj prirodi Hristovoj. U Njegovoj božanskoj Ličnosti sapostoje božanska i ljudska priroda, ’’nesliveno i nerazdeljivo, i ljudska priroda, po rodoslovu, se otkriva kao potpuno čovečanska, ona koja ima svoj genetski kod, koja je krvna po telu, ništa drugačija od sveukupne ljudske prirode.
Sve to je sabrano u telu, kosti i krvi Bogorodice koja mu od svog tela predaje telo i rađa Duhom Svetim u Vitlejemu, u najsjajnijoj noći koju je svet video od svoga postanja. U tom telu Hristos odlazi na Krst, u Ad, i u njemu Duhom Svetim Vaskrsava iz mrtvih, bivajući Jemac vaskrsenju svakog tela u dan svog Drugog dolaska. Tim telom je Hristos pobedio smrt i seo sa desne strane Oca. Tainstveno, to telo je Crkva, Liturgija i Pričešće u punom smislu.
Sve se ovo zbilo i zbiva, jer je ’’Bog prvi zavoleo čoveka i svet,’’ jer je Bog Ljubav. U danima pred nama, punim srcem slavimo Bogomladenca Hrista i Djevu koja Ga rađa jer je – S nama Bog!
